Listopad, najsmutniejszy miesiąc w roku, kojarzyć się nam będzie zawsze z tymi, którzy od nas odeszli za daleki horyzont. 20 listopada 2025 roku w Dworku Modrzewiowym odbyło się spotkanie pt. „To tylko dłuższa podróż…” z szarymi przystankami wspomnień.
        Razem ze Słuchaczami, na tym przystanku przysiadł Zastępca Prezydenta Miasta Kutno Zbigniew Wdowiak. Wszyscy zebrani uczcili minutą ciszy pamięć tych, którzy odeszli... Prezydent podzielił się z nami wspomnieniami dotyczącymi wielkiego przyjaciela naszego Uniwersytetu, byłego Prezydenta Miasta Kutno Zbigniewa Burzyńskiego - wyjątkowego człowieka i wspaniałego włodarza miasta w latach 2002-2024. Miasto zawdzięcza byłemu Prezydentowi m.in. powstanie strefy przemysłowej oraz wiele projektów i inwestycji (odbudowa Pałacu Saskiego, budowa Aquaparku Kutno i Zielonej Osi Miasta, przebudowa Kutnowskiego Domu Kultury, modernizacja dawnego Domu Dochodowego Straży Ogniowej i uruchomienie Centrum Teatru Muzyki i Tańca, a także rewitalizacja najstarszej części miasta z remontem Willi Troczewskiego). Dzięki strategii miasta, Kutno stało się Miastem Róż, a Święto Róży urosło do rangi wydarzenia ogólnopolskiego. Również UTW powstało w czasie kadencji Prezydenta a On sam zawsze służył swoją radą, pomocą i wsparciem.
        Ks. Jan Twardowski powiedział „śpieszmy się kochać ludzi, tak szybko odchodzą”. W ciągu 2 lat w tę daleką podróż wyruszyło 14 osób, członków naszego Uniwersytetu tj:.
• Anna Baranowska – starosta psychologii, miłośniczka wyjazdów do teatru, obowiązkowa, sumienna, oddana temu, co robiła.
• Halina Gorzelańska-Burchart – lekarz okulista. Swoje miejsce w Uniwersytecie znalazła wśród grupy grającej w brydża.
• Halina Górska – Jej życie było świadectwem dobra i troski o drugiego człowieka. Jako wieloletni kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Krzyżanowie miała w genach empatię, życzliwość i pomoc.
• Alina Jabłońska – wieloletni członek Rady Słuchaczy Uniwersytetu, obowiązkowa, sumienna i skromna, o ciepłym, kojącym uśmiechu.
• Maria Jabłońska – od lat związana z naszym uniwersyteckim teatrem „Czemu nie”. Jej talent wokalny i aktorski pozwalał obsadzać Ją zarówno w rolach kabaretowych jak i tych wielkich teatralnych.
• Teresa Kawka – nauczycielka, organizatorka kulturalnych wydarzeń i malarka. Pisała scenariusze i wiersze oraz jest autorką hymnu SUTW w Kutnie.
• Maria Kowalewska – specjalistka od szydełkowych maskotek, którymi obdarowywała maluchy, w tym mieszkające w Kutnie dzieci z Ukrainy.
• Izabela Modzelewska – specjalistka od robótek na drutach, uczestniczka sekcji dziewiarskiej i jogi oraz wierna słuchaczka wykładów, brała czynny udział w życiu Uniwersytetu.
• Halina Wośko – długoletnia Słuchaczka Uniwersytetu, kobieta o wielkim złotym sercu i szczodrej ręce, która miała w sobie dar dawania innym, sponsorowała wiele spotkań w ramach działalności SUTW a nawet zorganizowała spontanicznie wyjazd dla ok. 50 osób do swojej prywatnej posiadłości w Siemienicach.
• Stanisław Kołodziejczak – zawsze pełen życia i ciągle nowych pomysłów, organizator zabaw, wyjazdów i kuligów. Uniwersytet zawdzięcza Mu bezinteresowne prowadzenie sekcji Nordic Walking. Kolega Stanisław to również aktor, odtwórca wielu wspaniałych ról.
• Mieczysław Orliński - wspaniały kolega i organizator, skarbnik SUTW, pełen pogody i radości życia.
• Henryk Rzepnikowski – od lat wędrował z kijkami razem z sekcją Nordic Walking, jeden z najwierniejszych słuchaczy organizowanych wykładów.
• Kazimierz Spera – przez krótki czas członek UTW, ale największy fan, który przez wszystkie lata wspierał swoją żonę Marię, w jej niełatwej pracy, która była również współzałożycielką naszego Uniwersytetu.
• Jan Szymański – wieloletni sympatyk i przyjaciel. To dzięki Niemu mamy zdjęcia i nagrania z różnych wydarzeń kulturalnych i przedstawień naszego kabaretu „Może się uda” i teatru „Czemu nie”.
        Spotkanie pełne smutku i głębokiej zadumy prowadziła Marlena Kluk. Przeplatane było okolicznościową poezją, słowa piosenek mówiły o przemijaniu, bólu rozstania i nadziei, że znowu wszyscy spotkamy się na niebieskich połoninach i będziemy razem „tańczyć”.
        Prezentacja zdjęć przygotowana przez Stefanię Szadkowską, pozwoliła wszystkich wspominanych Koleżanek i Kolegów jeszcze raz ujrzeć w blasku świec, gdy płomienie odbijały się w płatkach czerwonej róży.
        Dziękujemy wszystkim, którzy znaleźli czas, by przysiąść wspólnie na tym „szarym przystanku pamięci” i powspominać tych, którzy już niestety odeszli.

Marlena Kluk
Fot: Stefania Szadkowska