W ramach wyjazdu kulturalno – turystycznego dla słuchaczek i słuchaczy SUTW zorganizowana została trzydniowa (12-14 września 2025 r.) wycieczka na Dolny Śląsk do miejscowości: Kłodzko, Wałbrzych i Wrocław.
        W pierwszym dniu wycieczki, 12 września zwiedzaliśmy urokliwe Kłodzko - malownicze uliczki na Starówce, historyczny Rynek z zabytkowym pręgierzem (symbol praworządności), okazałym neorenesansowym Ratuszem i ogromną kamienną gotycką Kolegiatę Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny z połowy XV wieku. Świątynia jest najstarszym kościołem Kłodzka i zachwyca nie tylko monumentalną architekturą ale również bogatym wyposażeniem wnętrza. W czasie spaceru z przewodnikiem mogliśmy  podziwiać Most Żelazny oraz jeden z najcenniejszych zabytków miasta - most św. Jana, porównywany do Mostu Karola w Pradze. Na gotyckim, kamiennym moście nad Młynówką mogliśmy zachwycać się rzeźbami świętych. Wysłuchaliśmy bogatej historii miasta związanej z jego położeniem na pograniczu polsko-czeskim. Legenda o wilku w Kłodzku głosi, że miejscowy jasnowidz Filipek Fediuk przepowiedział, że „kiedy spotkają się trzy siódemki, kataklizm przyjdzie i wówczas wilk się wody w Kłodzku napije”. Woda podczas powodzi tysiąclecia (7.07.1997 r.) właśnie sięgnęła pyska kamiennej płaskorzeźby wilka (8,71 m ponad zwykły stan rzeki), co zostało uznane za spełnienie tej przepowiedni. Niestety mogliśmy również zobaczyć zniszczenia spowodowane powodzią 15.09.2024 r.
        Największe wrażenie na zwiedzających zrobiła majestatyczna Twierdza Kłodzko, która góruje nad miastem i skrywa tajemnice dawnych czasów. Pierwszy dzień wycieczki niezmordowani turyści zakończyli wieczornym spacerem po krętych uliczkach i długim rynku z pięknymi kamienicami w niewielkim miasteczku Niemcza, miejscu naszego noclegu.
        13 września zgodnie z planem wyruszyliśmy do Wałbrzycha, jednego z najbardziej zielonych miast w Polsce. Słynie on z fantastycznego położenia na zboczach i w dolinach Gór Wałbrzyskich a specyficzny klimat oraz wody lecznicze sprawiają, że miasto sąsiaduje z uzdrowiskiem Szczawno Zdrój. Towarzysząca nam przewodniczka opowiedziała bogatą historię miasta, legendy m.in. o „złotym pociągu”. Podczas spaceru zabytkowymi uliczkami, podziwialiśmy Rynek z barokowym Ratuszem i z pięknie odrestaurowanymi  kamienicami z XVIII i XIX wieku. Zwiedziliśmy Kościół Zbawiciela, uważany za jedno z najwybitniejszych dzieł architektury klasycystycznej na Śląsku. Ten kościół ewangelicko-augsburski z 1788 roku zaprojektował Carl Gotthard Langhans, autor Bramy Brandenburskiej w Berlinie. Wnętrze kościoła przypomina nieco teatr oraz charakteryzuje się bardzo dobrą akustyką. Zwiedziliśmy również Kolegiatę pw. Najświętszej Maryi Panny Bolesnej i Świętych Aniołów Stróżów zbudowaną w latach 1898-1904 w stylu neogotyckim (kościół halowy na planie krzyża łacińskiego). Na uwagę zasługuje strzelista wieża, piękne witraże, sieciowe sklepienie oraz 46-głosowe organy.
        Prawdziwą ucztą dla miłośników historii i sztuki była wizyta w trzecim co do wielkości zamku w Polsce. W bogatych, barokowych pokojach u legendarnej księżnej Daisy na zamku Książ podziwialiśmy meble, malarstwo i porcelanę. Najważniejsza i najbardziej reprezentacyjna jest dwukondygnacyjna złota, barokowa Sala Maksymiliana z malowidłem przedstawiającym Pegaza, Atenę oraz dziewięć muz na suficie. Kropką nad i były  bajkowe ogrody, pełne zieleni, krzewów kwitnących, kwiatów i fontann.
        Późnym popołudniem przyjechaliśmy do Wrocławia, miasta leżącego nad Odrą i czterema jej dopływami, małych wysp, malowniczych nabrzeży, około 120 mostów, wspaniałych zabytków, krasnali oraz bogatej historii. Wizyta w Centrum Historii Zajezdnia przeniosła zwiedzających w czasy naszej młodości. Wróciliśmy wspomnieniami do ławek z kałamarzami, tarcz szkolnych, starych czasopism, broszur z czasów Solidarności oraz przedmiotów codziennego użytku jak telefony z tarczą czy autosyfon. Wieczorem podziwialiśmy Pergole i uroczy pokaz Fontann Multimedialnych a także Halę Stulecia, wpisaną na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. 
        Ostatniego dnia, czyli 14 września niestety pogoda nas już nie rozpieszczała, zaczął padać deszcz. Rano zgodnie z planem podziwialiśmy Panoramę Racławicką. Ten gigantyczny obraz o wymiarach 114 metrów szerokości i 15 metrów wysokości, namalowany został w ciągu zaledwie 9 miesięcy (1893/1894 r.) przez zespół artystów pod przewodnictwem Jana Styki i Wojciecha Kossaka. Przedstawia on bitwę pod Racławicami. Po II wojnie światowej został przewieziony ze Lwowa do Wrocławia. Obraz zawieszony jest na specjalnym rusztowaniu w rotundzie, a sposób ekspozycji stwarza wrażenie iluzji, że stoimy na wzgórzu i obserwujemy jak wokół rozgrywa się bitwa. Następnie w Muzeum Narodowym obejrzeliśmy wystawy tematyczne m.in. Sztuka Śląska XVI-XIX w. (obrazy i rzeźby o tematyce religijnej). Zwiedziliśmy również bogato zdobioną Archikatedrę św. Jana Chrzciciela na Ostrowie Tumskim, w której znajdują się kaplice i nagrobki śląskich władców i duchownych.        
        Dzięki przewodnikom, poznaliśmy bliżej historię Dolnego Śląska i Czech, których to losy wzajemnie się przenikały. Z wycieczki tej pozostaną w pamięci niezapomniane wspomnienia, pamiątki i zdjęcia.

Teresa Gruszczyńska
Fot. Teresa Gruszczyńska i przewodnicy (grupowe)